Zo fokking mooi. Nee, ik heb dus geen tunnelvisie. Mijn pad heeft altijd bochten. En ja, nog steeds Carolien. Ze was vroeger al een lekker wijf, op school al. En nu nog steeds. Het mooiste meisje van de klas, voor mij dan. Anderen vonden vast Geile Marja II lekker, maar ja, echt geil bleek later Marga te zijn. Het degelijke meisje, met truttige kleding. En Marloes, stil maar toch behoorlijk kieskeurig, maar probeerde wel even iedereen uit. Was het wel wat voor haar.

En dan outsider Kees, eigenlijk was die dat zijn hele leven. Toen de jaren 80 kwam, zat hij nog in de jaren 60. Terwijl je de jaren 60 pas nu kan ontdekken in alles. Nog even dan komen de jaren 70 weer in. Maar ja, moet je het wel bewust meegemaakt hebben, om het te herkennen.

En ach, Marja I, nog steeds in de heren. Zij had helemaal geen beugel hoeven te dragen. Natuurlijk, er zijn vast mensen die het nodig hebben. Een weg, aangewezen door anderen. Maar zo dwars door het bos gaan is ook erg lekker. Maar ja, dat deed ze niet. Vast in het patroon van de ouders, bijna een gijzeling van gedachten, en in doen en laten. Waar was je voor al die tijd? Voor die mensen die ook niets hier te zoeken hadden?

Of dan Heidie, die wel zin had, maar geen reactie kreeg. Maar zo wel ergens dacht, bij die wil ik even thuis kijken. Ze deed het alleen niet alleen. Dat was haar fout. Anders had ze misschien wel even beet gehad. Heel even maar. Want ik was opzoek naar dat ene, de mol in het spel.

Waarom verder niets over de jongens? Waren die er dan, die hadden hun voetbalspel. En ja, je weet toch, daar komt nooit iets van terecht. Zo, nu heb ik de aandacht van Frank weer, die was al na een regel de draad kwijt. Waar gaat dit na toe. Wel nu, die weg af lopen, dan kom je er wel. En dan vooral genieten van wat je wel ziet.

Grt, Brillie.